انواع غنی سازی در صنایع غذایی:
امروزه به جهت بالابردن ارزش تغذیه ای مواد غذایی و حفظ سلامت مصرف کنندگان ، غنی سازی جایگاه خوبی در صنعت غذا پیدا نموده است.
Enrichment نوعی از غنی سازی است ک که ارزش تغذیه ای غذا به حالت قبل از فرآوری آن باز می گردد و fortification به معنای افزودن ویتامین ها و مواد معدنی جهت افزایش ارزش تغذیه ای غذاست.
تفاوت میان enrichment و fortification :
Enrichment به این معناست که ویتامین ها، مواد مغذی و معدنی که طی فرآیند تصفیه از بین رفته اند، دوباره به غذا افزوده می گردند. محصولات آردی تصفیه شده مثال خوبی از این مورد می باشند. ویتامین ها و مواد مغذی که طی فرآیند آسیاب کردن از گندم خارج می شوند، طی این عمل مجددا به داخل محصول باز گردانده می شود.
محصولات غله ای تصفیه شده ، ویتامین B خود را از دست می دهند . هنگامی که شما عبارت غنی شده را بر روی برچسب این گونه محصولات می بینید به این معناست که ویتامین B و یا هر ویتامین دیگری به محصول اضافه شده است. این امر اصلا به این معنی نیست که 100 % ویتامین ها و مواد معدنی از دست رفته، به محصول بر می گردد ، بلکه ممکن است که فقط 10% میزان ویتامین های طبیعی اولیه ، بازگردانده شود.
Fortification: به این نوع غذاها و یا نوشیدنی ها، ویتامین و مواد معدنی نیز افزوده می گردد با این تفاوت که این مواد قبل از عمل تصفیه یا مقدار کمی مواد مغذی دارند و یا به طور طبیعی فاقد این مواد اند. به عبارت دیگر غذاهایی که فاقد ویتامین C اند و یا مقدار ناچیزی از آن را دارند و بعد از فرآوری دارای این ویتامین می گردند، جز این گروه قرار می گیرند.
مثال هایی از غذاهای fortified :
1- برای مثال شیر و یا مارگارین با ویتامین D غنی می گردد زیرا به طور طبیعی مقدار بسیار کمی از این ویتامین را داراست.
2- هم چنین آب پرتقال با کلسیم غنی می گردد زیرا پرتقال به طور طبیعی مقدار ناچیزی کلسیم دارد.
3- نمک یددار که در آمریکا قبل از جنگ جهانی دوم کاربرد داشته است.
4- فولیک اسید که در بسیاری از کشورهای صنعتی به آرد افزوده می گردد.
5- نیاسین که از سال 1938 در آمریکا به نان اضافه می شود.
6- نمک های فلوراید جهت جلوگیری از پوسیدگی دندان به آب و خمیر دندان اضافه می شود.
7- " Golden rice" یکی از واریته های برنج است که به منظور تولید بتاکاروتن اصلاح ﮊنتیک شده است.
8- بسیاری از آردها با آمیلاز غنی می شوند.
غذاهی غنی شده همواره سالم نمی باشند:
بسیاری از مصرف کنندگان گمان می کنند غذاهایی که امروزه بر روی برچسب آنها عبارت Fortified یا Enriched درج شده است ، غذاهای سالمی اند. غلات مثال خوبی در این مورد است ، که دارای عبارت غنی شده و تامین کننده 25- 100 % نیاز روزانه به ویتامین های خاص است اما ممکن است که این مواد دارای مقادیر زیادی شکر و سدیم باشد.
نان و ماکارونی غنی شده ممکن است مطلوب ارزیابی شوند اما بسیاری از فیبرهای رژیمی طبیعی خود را که برای سلامتی ما مفیدند ، از دست داده اند.

منبع: www.glyconutrientsoutlet.com
 

ماءالشعیر و دانستنی هایی که قبلا نمی دانستید 
بیشتر کارخانه‌های تولید ماءالشعیر، از عصاره مالت به عنوان ماده اصلی و پایه تولید محصولاتشان استفاده می‌کنند و اصلا بر اساس استاندارد، پایه تولید ماءالشعیر باید همین عصاره مالت باشد. برخی از کارخانه‌ها هم جوی کامل را از بازار خریداری می‌کنند و از آن مالت می‌گیرند و در تهیه محصولاتشان از مالتی که خودشان تولید کرده‌اند، استفاده می‌کنند. این کار از نظر طعم یا کیفیت مشکلی برای محصول به وجود نمی‌آورد اما متاسفانه ما در استاندارد خودمان یک بند مبنی بر اینکه ماءالشعیر از آب و شکر و مالت و... درست ‌شود، داشتیم و با استناد به همین قانون، برخی از کارخانه‌های آلمانی اقدام به تهیه یک نوع فرمول جدید در ساخت ماءالشعیر کردند.

آیا برخی ماءالشعیرهای موجود در بازار از اسانس آبجو تولید می‌شوند؟

تعدادی از کارخانه‌های تولید ماءالشعیر در اروپا برای تهیه محصولاتشان اقدام به استفاده از اسانس آبجو به جای خود مالت، جو یا عصاره مالت، کردند. بنابراین، محصولی که به دست مصرف‌کننده می‌رسید، ماءالشعیری بر پایه عصاره مالت نبود و فقط اسانسی از آبجو بود که با آب و شکر مخلوط شده بود. در حال حاضر، برخی کارخانه‌های داخلی نیز همین کار را می‌کنند و محصولاتشان را به جای عصاره مالت با اسانس تولید می‌کنند.

شاید این سوال برایتان پیش بیاید که آیا چنین محصولاتی هم مانند ماءالشعیرهایی بر پایه عصاره مالت، خواص ماءالشعیر را دارند؟ پاسخ به این سوال، منفی است. چون ماءالشعیرهایی که از اسانس آبجو تهیه می‌شوند به هیچ عنوان خاصیت ماءالشعیرهایی با پایه عصاره مالت را ندارند. البته ما معمولا در تمام محصولات وارداتی خود با مشکلات این چنینی مواجه نیستیم. برخی برندهای خارجی، محصولات استانداردی را به بازار مصرف ما می‌رسانند و به همین دلیل نمی‌توانیم برچسب اسانس بودن پایه تولید ماءالشعیرها را به تمام محصولات وارداتی بزنیم. چنین مشکلاتی، هم در برخی از برندهای داخلی و هم در برخی از برندهای خارجی رخ می‌دهند و نمی‌توان تمام کارخانه‌ها را در این‌باره، مسوول و متهم دانست.

آیا می‌توان ماءالشعیرهای اصل را تشخیص داد؟
 

مسمومیت غذایی با خوردن غذاهای سمی به وجود می آید. باکتری، ویروس و انگل یا سموم علت شایع مسمومیت غذایی است. این ارگانیسم در هر مرحله از تولید یا پخت ممکن است به وجود بیاید. در این مطلب به نقل از «MSN» به چند غذایی که احتمال مسمومیت بیشتری دارد، اشاره می کنیم.

* لوبیا و غلات؛ این مواد غذایی اگر در محیط مرطوب و گرم نگهداری شود، باکتری هایی مانند سالمونلا یا ای کولای در آن رشد می کند.

برای حفظ سلامت از مصرف جوانه های خام در ساندویچ و سالاد پرهیز شود و تنها در صورتی که کاملا پخته شده است، مصرف شود.

* تخم مرغ: هرچه باکتری سالمونلا در تخم مرغ بیشتر باشد احتمال بیماری مصرف کننده بیشتر خواهد بود. به همین دلیل بلافاصله پس از خرید، تخم مرغ ها را در یخچال قرار دهید و هنگام مصرف زرده را کاملا بپزید.

* ماهی: برای یخ زدایی ماهی مانند یخ زدایی گوشت عمل کنید.

* گوجه فرنگی و خیار: این دو سبزی را در آب سرد بشویید سپس با دستمال خشک کنید. از تمیز بودن سینک و دست ها مطمئن شوید.

* مغز میوه: آفلاتوکسین سمی سرطان زاست و ۲۰ برابر خطرناک تر از «د.د.ت» است. این سم با عقب ماندگی ذهنی در ارتباط است. از تازه و سالم بودن مغزها مطمئن شوید و همیشه در مکان خنک مانند یخچال بگذارید.

* لبنیات: شیر پاستوریزه نشده می تواند بیماری عفونی جدی را به بدن منتقل کند. این خطر بیشتر افرادی با سیستم ایمنی ضعیف، زنان باردار، کودکان و افراد مسن را در معرض خطر قرار می دهد.

*گوشت گاو: گوشت چرخ کرده ممکن است به باکتری خطرناک ای کولای آلوده باشد. به هنگام تهیه غذا با گوشت چرخ کرده آن را تا ۱۵ درجه سلسیوس حرارت دهید.

* سبزی ها: سبزی ها را با ماده ضدعفونی کننده بشویید و خشک کنید.

* گوشت طیور: گوشت طیور را در ظرف دردار قرار دهید تا غذاهای دیگر را آلوده نکند. تا حد امکان تخته های گوشت جداگانه ای برای طیور، گوشت و سبزی تهیه کنید.

منبع: سلامت نیوز